Kombinowana terapia antyretrowirusowa i ryzyko zawału mięśnia sercowego ad 5

Na poziomie wyjściowym 80,8 procent badanej populacji było narażone na co najmniej jeden lek antyretrowirusowy, a 74,5 procent na skojarzone leczenie przeciwretrowirusowe. Ogólnie, mediana skumulowanej ekspozycji na skojarzone leczenie przeciwretrowirusowe wyniosła 1,9 roku. Z powodu różnic w datach, kiedy różne klasy leków były po raz pierwszy wprowadzane do obrotu, szybkość narażenia na inhibitory proteazy była znacznie wyższa, a czas działania znacznie dłuższy niż szybkość i czas trwania ekspozycji na nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy. Tabela 2. Tabela 2. Continue reading „Kombinowana terapia antyretrowirusowa i ryzyko zawału mięśnia sercowego ad 5”

Pozorne ruchy cieni entoptycznych

Dla rozróżnienia, czy dana plamka w obrębie jasnego kręgu jest cieniem pochodzącym od ciałka nieruchomego, czy też ruchomego, należy poruszyć okiem i przekonać się, czy wykona ona tylko ruch pozorny. czy też zostanie wprawiona w ruch rzeczywisty. W pierwszym wypadku plamka zmieni swe położenie względem obwodu kręgu jasnego, który odpowiada brzegowisku oka t. j. w odległości 13—14 mm. Continue reading „Pozorne ruchy cieni entoptycznych”

Powstawanie entoptycznyeh cieni naczyń siatkówkowych

Powstawanie entoptycznych cieni naczyń siatkówkowych wytlumaczyl Henryk Myller w następujący sposób: Jeśli jako źródła światła używamy płomienia świecy lub lampy, wtedy obraz tego płomienia wytworzony na siatkówce, w oku pogrążonem zresztą w ciemności, odbija promienie i oświetla nimi wnętrze gałki ocznej. O ile posługujemy się soczewką wypukłą, skupiając nią silne światło na przeświecającej twardówce oka, wtedy ten punkt ogniskowy stanowi również źródło światła, rozjaśniające wnętrze oka. W jednym i drugim przypadku rozgałęzienia tętnicy i żyły siatkówkowej, które, ja.k wiadomo, przebiegają w warstwie położonej przed warstwą pręcików i czopków, rzucają cienie, które przez tę wrażliwą warstwę mogą być odczute jako różnica w oświetleniu. Pozostaje tylko wytlumaczyć, dlaczego nie widzimy cieni tych w zwezanych warunkach, kiedy dzienne światło wpada do oka przez otwór źreniczny. Dzieje się tak dlatego, że owe części wrażliwej warstwy siatkówki, które stale są zasłonięte gałązkami naczyniowemi, przepuszczającemi małą tylko ilość światła, nie ulegają nigdy temu znużeniu, co części wystawione nieustannie na podniety świetlne, i dzięki temu posiadają wyższy stopień wrażliwości. Continue reading „Powstawanie entoptycznyeh cieni naczyń siatkówkowych”

Bystrość wzroku

W doświadczeniach sprawiamy, że cienie naczyń padają na inne miejsca siatkówki, niż zazwyczaj, na miejsca niejako do nich nie przyzwyczajone i dlatego cienie te stają się widoczne. Widzenie entoptyczne cieni rozgałęzień art et penae centr retinae stanowi równocześnie jeden z najsilniejszych dowodów, że wrażliwą na światło, czyli widzącą warstwą siatkówki jest właśnie warstwa pręcików i czopków. Wynika to i z obliczeń Mullera, który z paralaksy ruchów ogniska świetlnego wytworzonego na twardówce i z paralaksy odpowiadającego im ruchu naczyniowych cieniów entoptycznych, znalazł, że gałązki naczyń muszą przebiegać w odległości  mm. przed warstwą wrażliwą siatkówki. Wynik tego teoretycznego obliczenia pozostaje w uderzającej zgodzie z pomiarami anatomicznymi, które wykazują, że drobne gałązki naczyń w otoczeniu plamki żółtej leżą właśnie w odległości 0,2—0,3 mm. Continue reading „Bystrość wzroku”