angina objawy bez goraczki czesc 4

Historia zapalenia płuc Pneumocystis carinii była bardziej powszechna w grupie czterech leków (62 procent, w porównaniu z 47 procentami w grupie trzech leków, P = 0,05), a więcej pacjentów w grupie z 3 lekami otrzymywało jednoczesną profilaktykę przeciwko P carinii (93 procent vs. 79 procent, P <0,01). Trwałe przerwanie leczenia co najmniej dwoma przypisanymi lekami stanowiło przerwanie leczenia. Średni czas do takiego odstawienia wynosił 127 dni w grupie otrzymującej trzy leki i 68 dni w grupie z czterema lekami (P <0,001). Najczęstszą przyczyną przerwania leczenia była prośba pacjenta, a kolejnym najczęstszym powodem było przejście na opiekę paliatywną, gdy zbliżała się śmierć. Continue reading „angina objawy bez goraczki czesc 4”

Doświadczenia Scheinerowskiego

Doświadczenia Scheinerowskiego przeprowadza się z dwoma otworkami z których jeden zasłonięty jest szkiełkiem czerwonem c, a drugi zielonem. Wiadomo, że patrzą przez takie otworki na świecący punkt w ekranie, który znajduj się w punkcie sprzężonym z siatkówką naszego oka, widzimy go pojedyńczo. Jeśli oko jest miarowe, musi ten punkt świetlny znajdować się tak daleko, żeby promienie idące od niego do oka mogły być uważane za równoległe. Jeżeli oko ma n. p. Continue reading „Doświadczenia Scheinerowskiego”

Przesuniecie tęczówki podczas akomodacji

Zmianę tę najłatwiej jest zauważyć, przyglądając się oku od strony skroni. Uderza nas wtedy przede wszystkiem, że przednia komora w chwili akomodacyi staje się płytszą. W związku z innemi zjawiskami spostrzeganemi w oku które akomoduje, musimy to wysunięcie ku przodowi przypisać wypukleniu przedniej powierzchni soczewki. Wedle Helmholza środek przedniej powierzchni soczewki podczas największego wysiłku akomodacyi wysuwa się k przodowi. Bardzo przekonywającego dowodów co do zmiany powierzchni soczewki podczas akomodacyi dostarczają obrazki będzie zbyt mała, przetną się one przed siatkówką, a na siatkówce powstaną dwa obrazki skrzyżowane, które oko będzie widziało w ułożeniu zgodnem. Continue reading „Przesuniecie tęczówki podczas akomodacji”

Zmiana kształtu soczewki

Schejn (1885) i Tscherning z teoryami, które różniły sie dyametralnie od poglądów Helmholtza. Tscherning usiłował dowieść, że więzadełko Zinna ulega podczas akomodacyi nie zwiotczeniu, lecz przeciwnie napięciu, że przez to przednia powierzchnia soczewki przypłaszcza się na obwodzie, ale zarazem bardziej wstecz pochyla, a tylko środkowa jej część, z powodu obecności twardego, mniej podatnego jądra wypukła się ku przodowi tak, że całość przedniej powierzchni przypomina kształtem tzw. rogówke stożkowatą (keratpconus) i analogicznie daje się określić nazwą lenticonus. Nowsze jednak badania Hessa (1897—1899) obalają te zapatrywania Tscherninga, a natomiast silnie przemawiają za teoryą Helmholtza. Hess wykazał, że oprócz niewątpliwego wypuklania się przedniej powierzchni soczewki, którego dowodzi zmiana obrazków Purkinje-Sansona, soczewka w całości obniża się, opada na dół podczas aktu akomodacyi. Continue reading „Zmiana kształtu soczewki”