Drżenie gałek oczu (nystagmus) u ludzi

Rozróżniamy nystagmus pochodzenia optycznego i przedsionkowego. Nystagmus pierwszy jest falujący to znaczy ruch gałki ocznej w obie strony jest równie silny, o jakimś kierunku nystagmus nie możemy mówić Nystagmus przedsionkowy jest rytmiczny, ruch powolny zmienia się z ruchem szybkim. Nystagmus przedsionkowy ma jeszcze dalszą właściwość: staje się on wyraźniejszym, jeśli zwracamy oko w kierunku ruchu szybszego. Staje się słabszym, ewentualnie ustępuje on, jeśli patrzymy się w kierunku ruchu powolnego oczu. Kierunek drżenia oznaczamy zawsze wedle kierunku silniejszego drżenia oczu, i tak nystagmus horizontalis jest to nystagmus, który odbywa się w kierunku poziomym ku stronie lewej pacyenta i przez skierowanie oczu ku stronie lewej się zwiększa, przy zwróceniu oczu ku stronie prawej się zmniejsza, ewentualnie zostaje zahamowanym. Continue reading „Drżenie gałek oczu (nystagmus) u ludzi”

Wrażenia wzrokowe i dotykowe

Same wrażenia wzrokowe i dotykowe nie są w stanie zastąpić czynności labiryntu.
U różnych gatunków zwierząt usunięcie błędnika wywołuje różne zaburzenia. I tak u królików jednostronne usunięcie labiryntu wywołuje okręcanie się całego ciała naokoło jego osi podłużnej w kierunku strony operowanej. Ruchy te obrotowe ciała wywołane są tern, iż kończyny po stronie nieoperowanej ulegają wyprostowaniu, skutkiem ecego zwierzę skręca się ku stronie przeciwnej, aż wreszcie pada na grzbiet. Zwierzę usiłuje się podnieść, a gdy się mu to uda, ruchy rotacyjne występują z powrotem,
Jeśli u psa usuniemy po jednej stronie błędnik, to zauważyć można następujące objawy (Beyer, Lewandowski): pies okazuje wyraźną niechęć do ruchów, dąży on do oparcia się na jakimś przedmiocie i to stroną operowaną; głowa jest dość często zwróconą ku stronie operowanej i jest w ten sposób skręconą, że strona operowana głowy zwróconą jest ku dołowi, U psa w ten sposób operowanego widać obawę zwracania się ku stronie operowanej, podczas biegu zwierzę niejednokrotnie pada ku stronie operowanej.
Przy badaniu oczu zauważymy drganie gałek ocznych (nystagmus),  przeważnie stronę nieoperowaną. Zmiany te powoli ustępują tak, że po kilku tygodniach stwierdzamy u zwierzęcia tylko nieznaczne zaburzenia. Continue reading „Wrażenia wzrokowe i dotykowe”

Chód zwierzęcia

Po przecięciu przewodów półkulistych, podczas chodu zwierzęcia możemy stwierdzić objaw następujący: przy każdym kroku n. p. gołębia, zagina się jedna z nóg, robi to wrażenie jakby noga była złamany. Objaw ten przypomina chód ataktyków, u których również można spotkać zaginanie się nóg skutkiem nadmiernych skurczów mięśni.
Przy jednostronnem przecięciu kanałów półkolistych objaw ten spotykamy po stronie operowanej, przy uszkodzeniu obustronnem kanałów objaw ten spotykamy po stronie większego uszkodzenia; jeśli po każdej stronie uszkodzono tylko po jednym przewodzie półkolistym, to objaw ten występuje po stronie uszkodzonego kanału pionowego.
Usunięcie wszystkich sześciu przewodów półkolistych u gołębia (Cyon) : Przy doświadczeniach tych należy postępować ostrożnie, by nie wywołać krwawień i nie uszkodzić móżdżku.
Zniszczenie wszystkich sześciu kanałów półkolistych wywoluje u zwierząt ruchy nadzwyczaj silne. Gołąb nie może stać, leżeć nie jest w stanie wykonać żadnego złożonego ruchu, nie jest on w stanie również nadanego mu położenia choćby przez chwilę zachować. Continue reading „Chód zwierzęcia”

Latanie

Latanie, jeśli wogóle jest możliwe, jest bardzo utrudnione i ograniczone na krótki przeciąg czasu; jeśli zwierzę przy tem trafi na jakąś przeszkodę, pada na ziemię. Zwierzę nie jest w stanie samo się żywić, musi być karmione sztucznie. Obraz ten powoli, zwykle w przeciągu 3—4 dni się zmienia.
Ruchy wahadłowe głowy wprawdzie trwają dalej, lecz nie są już tak gwałtowne i nie przechodzą w ogólne kurczowe ruchy ciała. Zwierzę upada tylko pyzy szybkiem bieganiu, utrzymanie równowagi ciała nie sprawia zwierzęciu już większych trudności. Latanie jest wprawdzie jeszcze niezręczne, lecz możliwe. Continue reading „Latanie”

Teorya Cyona

Od organu centralnego dochodzą do obu przedsionków bodźce, które normalnych warunkach wzajemnie się równoważą. Gdy wywołamy po jednej stronie, przez przyłożenie katody, katelektrotonus w nerwie przedsionkowym, to przewodnictwo po tej stronie będzie lepsze, bodźce idące od centrum, łatwiej do obwodu, z przewagą odpowiedniego labiryntu i występowaniem nystagmus ku stronie katody. Odwrotnie jeżeli przez przylożenie anody wywołamy tmelektrotonus i przez to gorsze przewodnictwo w nerwie, to przewaga będzie po stronie drugiej, kierunek nystagmus jest przeciwny.Z powyższych obserwacyi czynionych tak na zwierzętach jak i na ludziach, musimy wysnuć wniosek, że błędnik jest organem obwodowym, który reguluje ruchy tak głowy jak i całego ciała, organem mającym wybitne znaczenie tak dla napięcia, jak i dla sprawności mięśni. Funkcye te spełnia on dzięki mięśniom z jądrami mięśni ocznych i mięśni całego ciała. Zakres działania błędnika wedle pewnych autorów jest szerszy, ma to być osobny organ zmysłu, przy pomocy którego posiadamy świadomość położenia naszej głowy, szczególnie w kierunku linii pionu, i świadomość położenia naszego ciała w przestrzeni. Continue reading „Teorya Cyona”

Nystagrmus kaloryczny

Dla zrozumienia tejże reakcyi możemy wykonać następujące doświadczenie. Jeżeli wąskie naczynie wypełnione wodą 0 ciepłocie 37 st. będziemy od zewnątrz polewać w jednym miejscu wodą o ciepłocie 200 to w temże miejscu wystąpi oziębienie ściany naczynia, równo z tem obniża się temperatura wody w naczyniu aż do temperatury 200. Ponieważ zimna woda cięższą jest niż ciepła, przeto cząstki oziębionej wody opadają ku dołowi, na ich zaś miejsce napływa z góry woda cieplejsza. Ta znowu ulega oziębieniu tak, że wytwarza się powoli krążenie płynu w naczyniu w kierunku strzałki, odwrotny ruch płynu będzie miał miejsce przy nastrzykiwaniu naczynia wodą o temperaturze wyższej od ciepłoty płynu zawartego w naczyniu. Continue reading „Nystagrmus kaloryczny”

Nystagmus

Objawy towarzyszące nystagmus natury już to podmiotowej już to przedmiotowej. Weźmy jako przykład przedsionkowy obrotowy nystagmus ku stronie prawej, wywołany już to sztucznie, już to jakiemiś zmianami patologicznemi w przedsionku. Otóż jako objaw tego drżenia występuje; a) rzekome obracanie się przedmiotów ku stronie prawej w swych najrozmaitszych odmianach, b) dość często przy otwartych, z reguły przy zamkniętych oczach występuje uczucie padania ku stronie prawej (przy obrotowym nystagmus ku stronie prawej). Przy zamkniętych oczach skierowanie wzroku ku stronie prawej t, j. ku stronie szybszej fazy nystagmus wywołuje zwiększenie się tego uczucia padania, c) jeżeli podczas trwania drżenia badaną osobę postawimy w położeniu jak przy badaniu objawu Romberga t. Continue reading „Nystagmus”

Ruch endolimfy

Przy obracaniu się w prawo, występuje ruch endolimfy nie tylko w kanale półkolistym poziomym prawym lecz i lewym, tylko kierunek tego ruchu będzie przeciwny. Podczas ruchu obrotowego w prawo po stronie prawej ruch endolimfy w kanale prawym odbywa się od końca węższego ku bańce, po stronie zaś lewej od bańki ku końcowi węższemu. Ruch endolimfy po stronie prawej  dla doświadczeń Ewalda jest skuteczniejszy i wywołuje nygtagmus ku stronie prawej. Po zatrzymaniu stołka, ruch endolimfy po stronie prawej, idąc od bańki ku końcowi węższemu, jest mniej skuteczny, za to ruch endolimfy po stronie lewej odbywa się teraz od końca węższego w kierunku kupnli, wywołując nystagmus ku stronie lewej. Bodziec więc slaby ucha prawego sumuje się z bodźcem silnym ucha lewego, wywołując wzajemnie nystagmus ku stronie lewej. Continue reading „Ruch endolimfy”

Obrotowe drżenie oczu u ludzi (łłystagmus obrotowy)

Przy obracaniu się zdrowego człowieka, czynnem lub biernem naokoło jego własnej osi pionowej, z głową prosto utrzymaną i zamkniętemi  oczyma, występuje nystagmus poziomy, w kierunku obrotu. Nystagmus ten wywołany jest podrażnieniem łuku poziomego przez przesuwanie się endolimfy. Po ukończeniu obrotu występuje t. zw. nystagmus poobrotowy, podczas którego ruch gałek ocznych idzie w kierunku przeciwnym do obrotu ciała. Continue reading „Obrotowe drżenie oczu u ludzi (łłystagmus obrotowy)”

Ruch celowy

Według Cyona nazwą niekoordynacyi lub ataksyi obejmujemy te ruchy, które polegają na niepotrzebnej innerwacyi mięśni antagonistów lub na braku innerwacyi mięśni, które mają wykonać pewien ruch.
Do powstania ruchu celowego potrzeba: 1) by równocześnie pewna grupa mięśni uległa innerwacyi, 2) aby ta innerwacya różnych mięśni była w pewnym stosunku, t. j. jeden mięsień musi być słabiej, drugi silniej pobudzony, odpowiednio do tego czy ten czy inny obejmuje główną rolę przy ruchu. Różnica pomiędzy tymi dwoma czynnikami jest ta, iż pierwszy rozstrzyga, który wogóle z mięśni ma ulec skurczowi, drugi, jak silnie ma się kurczyć odpowiedni mięsień. Wedle Cyona organem obwodowym koordynacyi ruchów
Ewald zwracał baczną uwagę na zachowanie się zwierząt w czasu pooperacyjnem usunięciu błędnika. Continue reading „Ruch celowy”