Drżenie gałek oczu (nystagmus) u ludzi

Rozróżniamy nystagmus pochodzenia optycznego i przedsionkowego. Nystagmus pierwszy jest falujący to znaczy ruch gałki ocznej w obie strony jest równie silny, o jakimś kierunku nystagmus nie możemy mówić Nystagmus przedsionkowy jest rytmiczny, ruch powolny zmienia się z ruchem szybkim. Nystagmus przedsionkowy ma jeszcze dalszą właściwość: staje się on wyraźniejszym, jeśli zwracamy oko w kierunku ruchu szybszego. Staje się słabszym, ewentualnie ustępuje on, jeśli patrzymy się w kierunku ruchu powolnego oczu. Kierunek drżenia oznaczamy zawsze wedle kierunku silniejszego drżenia oczu, i tak nystagmus horizontalis jest to nystagmus, który odbywa się w kierunku poziomym ku stronie lewej pacyenta i przez skierowanie oczu ku stronie lewej się zwiększa, przy zwróceniu oczu ku stronie prawej się zmniejsza, ewentualnie zostaje zahamowanym. Continue reading „Drżenie gałek oczu (nystagmus) u ludzi”

Wrażenia wzrokowe i dotykowe

Same wrażenia wzrokowe i dotykowe nie są w stanie zastąpić czynności labiryntu.
U różnych gatunków zwierząt usunięcie błędnika wywołuje różne zaburzenia. I tak u królików jednostronne usunięcie labiryntu wywołuje okręcanie się całego ciała naokoło jego osi podłużnej w kierunku strony operowanej. Ruchy te obrotowe ciała wywołane są tern, iż kończyny po stronie nieoperowanej ulegają wyprostowaniu, skutkiem ecego zwierzę skręca się ku stronie przeciwnej, aż wreszcie pada na grzbiet. Zwierzę usiłuje się podnieść, a gdy się mu to uda, ruchy rotacyjne występują z powrotem,
Jeśli u psa usuniemy po jednej stronie błędnik, to zauważyć można następujące objawy (Beyer, Lewandowski): pies okazuje wyraźną niechęć do ruchów, dąży on do oparcia się na jakimś przedmiocie i to stroną operowaną; głowa jest dość często zwróconą ku stronie operowanej i jest w ten sposób skręconą, że strona operowana głowy zwróconą jest ku dołowi, U psa w ten sposób operowanego widać obawę zwracania się ku stronie operowanej, podczas biegu zwierzę niejednokrotnie pada ku stronie operowanej.
Przy badaniu oczu zauważymy drganie gałek ocznych (nystagmus),  przeważnie stronę nieoperowaną. Zmiany te powoli ustępują tak, że po kilku tygodniach stwierdzamy u zwierzęcia tylko nieznaczne zaburzenia. Continue reading „Wrażenia wzrokowe i dotykowe”

Chód zwierzęcia

Po przecięciu przewodów półkulistych, podczas chodu zwierzęcia możemy stwierdzić objaw następujący: przy każdym kroku n. p. gołębia, zagina się jedna z nóg, robi to wrażenie jakby noga była złamany. Objaw ten przypomina chód ataktyków, u których również można spotkać zaginanie się nóg skutkiem nadmiernych skurczów mięśni.
Przy jednostronnem przecięciu kanałów półkolistych objaw ten spotykamy po stronie operowanej, przy uszkodzeniu obustronnem kanałów objaw ten spotykamy po stronie większego uszkodzenia; jeśli po każdej stronie uszkodzono tylko po jednym przewodzie półkolistym, to objaw ten występuje po stronie uszkodzonego kanału pionowego.
Usunięcie wszystkich sześciu przewodów półkolistych u gołębia (Cyon) : Przy doświadczeniach tych należy postępować ostrożnie, by nie wywołać krwawień i nie uszkodzić móżdżku.
Zniszczenie wszystkich sześciu kanałów półkolistych wywoluje u zwierząt ruchy nadzwyczaj silne. Gołąb nie może stać, leżeć nie jest w stanie wykonać żadnego złożonego ruchu, nie jest on w stanie również nadanego mu położenia choćby przez chwilę zachować. Continue reading „Chód zwierzęcia”

Latanie

Latanie, jeśli wogóle jest możliwe, jest bardzo utrudnione i ograniczone na krótki przeciąg czasu; jeśli zwierzę przy tem trafi na jakąś przeszkodę, pada na ziemię. Zwierzę nie jest w stanie samo się żywić, musi być karmione sztucznie. Obraz ten powoli, zwykle w przeciągu 3—4 dni się zmienia.
Ruchy wahadłowe głowy wprawdzie trwają dalej, lecz nie są już tak gwałtowne i nie przechodzą w ogólne kurczowe ruchy ciała. Zwierzę upada tylko pyzy szybkiem bieganiu, utrzymanie równowagi ciała nie sprawia zwierzęciu już większych trudności. Latanie jest wprawdzie jeszcze niezręczne, lecz możliwe. Continue reading „Latanie”