Drżenie gałek oczu (nystagmus) u ludzi

Filed Under (Bez kategorii) by admin on 10-01-2018

0

Rozróżniamy nystagmus pochodzenia optycznego i przedsionkowego. Nystagmus pierwszy jest falujący to znaczy ruch gałki ocznej w obie strony jest równie silny, o jakimś kierunku nystagmus nie możemy mówić Nystagmus przedsionkowy jest rytmiczny, ruch powolny zmienia się z ruchem szybkim. Nystagmus przedsionkowy ma jeszcze dalszą właściwość: staje się on wyraźniejszym, jeśli zwracamy oko w kierunku ruchu szybszego. Staje się słabszym, ewentualnie ustępuje on, jeśli patrzymy się w kierunku ruchu powolnego oczu. Kierunek drżenia oznaczamy zawsze wedle kierunku silniejszego drżenia oczu, i tak nystagmus horizontalis jest to nystagmus, który odbywa się w kierunku poziomym ku stronie lewej pacyenta i przez skierowanie oczu ku stronie lewej się zwiększa, przy zwróceniu oczu ku stronie prawej się zmniejsza, ewentualnie zostaje zahamowanym. Nystagmus odbywa się zawsze w płaszczyźnie drażnionego drżenia półkolistego. Drżenie możemy wywołać u ludzi sztucznie przez obracanie ciała naokoło osi pionowej, przez zgęszczanie i rozrzedzanie powietrza w przewodzie zewnętrznym, działanie kaloryczne, galwaniczne, wreszcie przez drażnienie wprost przewodów półkolistych. Najrozmaitsze więc bodźce mogą wywołać podrażnienie zakończeń nerwu przedsionkowego, jedne wywołują to wprost jak n. p, działanie pr@u galwanicznego, inne dopiero pośrednio. Pośrednie to działanie przy próbach obrotowych, kalorycznych, przy próbie fistułowej, tlumaczymy sobie występowaniem ruchu endolimfy w przewodach pólkolistych. Ruch ten endolimfy dopiero działa jako bodziec, najpierw na maculae i eristae acusticae, i za ich pośrednictwem na zakończenia nerwu przedsionkowego. Ruch endolimfy, który ze względu na wiekość kanalików jest tylko mikroskopowy, może odbywać się w kierunku podwójnym, od utriculus przez bańkę ku węższemu końcowi kanału półkolistego i odwrotnie. W przewodzie poziomym jest ruch endolimfy w kierunku bańki skuteczniejszym, niż ruch od bańki ku końcowi węższemu, to znaczy, że ruch endolimfy w tym kierunku wywołuje nystagmus silniejszy i dłużej trwający. Ruch endolimfy w kierunku bańki wywołuje nystagmus ku stropię  przeciwnie. W obu pionowych przewodach ruch endolimfy od strony bańki ku końcowi węższemu jest skuteczniejszy. Ruch ten wywołuje nystagmus ku stronie podrażnionego labiryntu. Za zasadę przeto możemy uważać ; każdy labirynt wywołuje drżenie po swej stronie. Siła i czas trwania drżenia  u stronie drażnionego labiryntu ma się do siły i czasu trwania drżenia ku stronie przeciwnej jak 2:1, Dwa równocześnie działające bodźce, bodźce wywołujące nystagmus w tym samym kierunku dodają się w swem działaniu tak, że nystagmus ten tak co  do siły jak i czasu trwania stanowi sumę obu bodźców pojedynczych, Dwa równocześnie działające bodźce, wywołujące nystagmus w przeciwnych kierunkach, odejmują się od siebie. Jeżeli oba bodźce będą równie silne, w takim razie znoszą się wzajemnie, drżenie nie wystąpi, [przypisy: stomatolog płock, gabinet dentystyczny warszawa, Stomatolog Kraków, stomatologia katowice ]
IJ niektórych zupełnie normalnych ludzi spotykamy przy ustawieniach krańcowych oczu samodzielne drżenie. Nystagmus samodzielny spotykamy także w przypadkach patologicznych; może on być objawem podrażnienia lub ubytku czynności błędnika. I tak n. p, przy jednostronnem zupełnem zniszczeniu labiryntu lub też przy znacznem obniżeniu sprawności błędnika po jednej stronie spotykamy samodzielny nystagmus kołujący i poziomy w kierunku przeciwnym do zajętego błędnika. Tłumaczymy sobie to w sposób następujący: ponieważ przyjmujemy, iż z organu centralnego dochodzą stale do obu błędników bodźce symetryczne, przeto bodźce te przy obustronnie normalnym błędniku utrzymują się w równowadze bodźce te wytwapzają przedsionkowe napięcie mięśni ocznych, oczy pozostają w spokoju. Jeżeli usuniemy teraz z działania jeden labirynt, to przeważać będzie strona przeciwna i bodźce dochodzące do zdrowego labiryntu wywołują jego podrażnienie, skutkiem zaś ubytku wpływów hamujących labiryntu drugiego drżenie ku stronie swojej. Odpowiednio do tejże teoryi jest rzeczą zrozumiałą, że proces patologiczny obejmujący przedsionek, najpierw wywoła stan podrażnienia, później dopiero ubytek czynności tegoż organu, wynikiem podrażnienia będzie nystagmus ku stronie podrażnionej, patologicznie zmienionej.

Wrażenia wzrokowe i dotykowe

Filed Under (Bez kategorii) by admin on 10-01-2018

0

Same wrażenia wzrokowe i dotykowe nie są w stanie zastąpić czynności labiryntu.
U różnych gatunków zwierząt usunięcie błędnika wywołuje różne zaburzenia. I tak u królików jednostronne usunięcie labiryntu wywołuje okręcanie się całego ciała naokoło jego osi podłużnej w kierunku strony operowanej. Ruchy te obrotowe ciała wywołane są tern, iż kończyny po stronie nieoperowanej ulegają wyprostowaniu, skutkiem ecego zwierzę skręca się ku stronie przeciwnej, aż wreszcie pada na grzbiet. Zwierzę usiłuje się podnieść, a gdy się mu to uda, ruchy rotacyjne występują z powrotem,
Jeśli u psa usuniemy po jednej stronie błędnik, to zauważyć można następujące objawy (Beyer, Lewandowski): pies okazuje wyraźną niechęć do ruchów, dąży on do oparcia się na jakimś przedmiocie i to stroną operowaną; głowa jest dość często zwróconą ku stronie operowanej i jest w ten sposób skręconą, że strona operowana głowy zwróconą jest ku dołowi, U psa w ten sposób operowanego widać obawę zwracania się ku stronie operowanej, podczas biegu zwierzę niejednokrotnie pada ku stronie operowanej.
Przy badaniu oczu zauważymy drganie gałek ocznych (nystagmus),  przeważnie stronę nieoperowaną. Zmiany te powoli ustępują tak, że po kilku tygodniach stwierdzamy u zwierzęcia tylko nieznaczne zaburzenia. W żadnym atoli stadyum pooperacyjnym nie można  było stwierdzić różnicy w sile i napięciu obu stron ciała.
Jeżeli teraz usuniemy labirynt po stronie drugiej, to przede wszystkiem zwiększa się wspomniana powyżej niechęć psów do ruchów postępowych. Chód psa staje się niepewnym, powolniejszym, więeej ostrożnym, pojedyncze kroki psa są drobniejsze, zwierzę niechętnie schodzi n. p. ze schodów, podczas tego usiłuje ono jedną stroną Ciała opierać się o mur. Również skakanie przez przeszkody jest nienormalne i wykonywane z niechęcią. Wybitnem jest osłabienie muskulatury szyi; charakteryzuje się ono chwianiem się głowy i ruchami wahadłowymi głowy przy potrząsaniu zwierzęcia. Tego osłabienia napięcia w innych mięśniach nie można było zauważyć. Po pewnym przeciągu czasu zaburzenia powyższe przeważnie się wyrównywały, pozostawały tylko wyraźne objawy zmniejszonego napięcia, mięśni szyjnych.
Wspomniano, iż za pośrednictwem jąder dra Bechterowa nerw przedsionkowy się z iądrami mięśni ocznych. Przy drażnieniu nerwu przedsionkowego występują ruchy oczu, znane pod nazwą nystagmus. Powyżej przytoczyłem doświadczenie Ewalda, które wykazało, iż drganie gałek ocznych występuje zawsze w płaszczyźnie podrażnionego przewodu pólkolistego. Podczas atoli gdy u zwierząt występuje przy drażnieniu przewodów półkolistych nystagmus nie tylko oczu ale i głowy to  u ludzi spotykamy tylko nystagmus oczu.
Baranyemu i jego następcom zawdzięczamy cały szereg metod badania sprawności błędnika u ludzi, [hasła pokrewne: stomatolog płock, gabinet dentystyczny warszawa, Stomatolog Kraków, stomatologia katowice ]
Drżenie oczu  u ludzi jest to jedyny prawie objaw przedmiotowy w zbiorze objawów zawrotu głowy, czyli zaburzeń w sprawności błędnika. Inne objawy są podmiotowe.
Badanie błędnika ma za zadanie oznaczyć przede wszystkiem znaczenie jego dla organizmu, u ludzi zaś obok tego badanie sprawności błędnika ma znaczenie rozpoznawcze.
Podczas gdy powyższe badania mogły być uskuteczni one tylko na zwierzętach, to nystagmus możemy badać i u ludzi. W wyjątkowych tylko przypadkach, przy odsłonięciu n. p. przewodów półkolistych możnaby doświadczenie wprost wykonać u ludzi.