Pozorne ruchy cieni entoptycznych

Filed Under (Bez kategorii) by admin on 05-09-2016

0

Dla rozróżnienia, czy dana plamka w obrębie jasnego kręgu jest cieniem pochodzącym od ciałka nieruchomego, czy też ruchomego, należy poruszyć okiem i przekonać się, czy wykona ona tylko ruch pozorny. czy też zostanie wprawiona w ruch rzeczywisty. W pierwszym wypadku plamka zmieni swe położenie względem obwodu kręgu jasnego, który odpowiada brzegowisku oka t. j. w odległości 13—14 mm. przed środkiem rogówki. Wiadomo, że z ogniska tego wychodzące promienie przebiegają w ostatniem środowisku, a więc w ciele szklistem, równolegle do osi. Doświadczenie urządza się w ten sposób, że za pomocą soczewki wypukłej skupiamy promienie lampy lub świecy b w całym otworze nieprzeźroczystego ekranu c, który to otwór się właśnie w punkcie ogniskowym przednim badanego oka. W tych warunkach powstaje w ciele szklistem snop równoległych promieni, wytwarzający na siatkówce oświetlony kręg tego kształtu i tej wielkości, co źrenica. Już ograniczenie tego kręgu jasnego zależy od cienia, jaki rzuca na siatkówkę tęczówka. Stąd badany zauważyć może najdrobniejsze niedokładności brzegu źrenicy, która nigdy prawie nie stanowi idealnego często przedstawia te nierówności, czy to wskutek wysterczania warstw barwikowej z poza brzegu źrenicznego (ektopia uveae), czy to z powodu resztek embryonalogi błony źrenicznej, nie wspominając już o zmianach patologicznych, jak tylne tęczówkowe zrosty i przyczepy. Toż samo ruchy własnej źrenicy może badany w ten sposób doskonale spostrzegać jako powiększanie i zmniejszanie się jasnego kręgu n. p. przy zasłanianiu i odsłanianiu drugiego oka, (oddziaływanie współczulne). W obrębie samego kręgu jasnego spostrzega badany cały szereg zjawisk entoptycznych w postaci mniej lub więcej wyraźnych cieni. Często widzi się drobne krążki, w środku błyszczące, wykonujące w obrębie jasnego pola ruchy zależne od mrugania powiek. Krążki te pochodzą od drobnych kropelek, prawdopodobnie tłuszczu, na przedniej powierzchni rogówki. Mrugając powiekami widzimy przy wpatrywaniu się w odległy punkt świecący jasne smugi, wychodzące górę i w dół, Jest to skutek działania, po części cylindrycznego, po części pryzmatycznego, warstewki łez przylegającej do brzegu powieki górnej i dolnej. Warstewka taka tworzy rodzaj pryzmatu, o przedniej ścianie wklęsłej, a podstawą zwróconego do krawędzi powiekowej. Pryzmat ten zmienia obraz punktu w smugę wyciągniętą ku jego podstawie. Przytem dolna smuga zależy od górnej powieki, a górna od dolnej, a to z powodu odwrotnej projekcyi obrazków siatkówkowych. Przekonać się o tem możemy zasłaniając kartką raz brzeg górnej, raz dolnej powieki. Oprócz wszystkich zboczeń i niedokładności, mających swe źródło w stosunkach refrakcyjnych, w krzywiznach powierzchni łamiących i we współczynnikach załamania, posiada jeszcze praw ptyczny, pewne braki w przeźroczystości swych ośrodków łamiących. Sciśle biorąc, nie znamy ciał zupełnie przeźroczystych, t. j. takich, któreby przepuszczały przez się wszystkie promienie. Nawet ciała, uchodzące za najbardziej przeźroczyste, pochłaniają pewną część promieni, a pewną ich część znowu odbijają. [hasła pokrewne: klinika stomatologiczna warszawa, stomatologia dziecięca warszawa, stomatologia estetyczna, stomatologia estetyczna kraków ]

Comments are closed.