Ruch celowy

Filed Under (Bez kategorii) by admin on 09-09-2016

0

Według Cyona nazwą niekoordynacyi lub ataksyi obejmujemy te ruchy, które polegają na niepotrzebnej innerwacyi mięśni antagonistów lub na braku innerwacyi mięśni, które mają wykonać pewien ruch.
Do powstania ruchu celowego potrzeba: 1) by równocześnie pewna grupa mięśni uległa innerwacyi, 2) aby ta innerwacya różnych mięśni była w pewnym stosunku, t. j. jeden mięsień musi być słabiej, drugi silniej pobudzony, odpowiednio do tego czy ten czy inny obejmuje główną rolę przy ruchu. Różnica pomiędzy tymi dwoma czynnikami jest ta, iż pierwszy rozstrzyga, który wogóle z mięśni ma ulec skurczowi, drugi, jak silnie ma się kurczyć odpowiedni mięsień. Wedle Cyona organem obwodowym koordynacyi ruchów
Ewald zwracał baczną uwagę na zachowanie się zwierząt w czasu pooperacyjnem usunięciu błędnika. U zwierząt tych zauważył Ewald jako pozostałości ubytku czynności błędnika objawy znane pod nazwą atonii, astenii i astazyi mięśni. Atonia objawia się mięśni nieczynnych, astenia obniżeniem siły mięśni działających, astazya zmniejszeniem precyzyi w wykonywanych ruchach mięśni. Obok tego przyjmuje jeszcze Ewald zmniejszanie się czucia mięśniowego. I Ewald przyjmuje odpowiednio do teoryi Macha, Brenera i Browna, że swoistym bodźcem mechanicznym dla błędnika są czynne i bierne prostolinijne jak i kątowate ruchy ciała; aby atoli wytlumaczyć podane przez siebie objawy atonii, astenii i astazyi, przyjmuje on, że nerwowe labiryntu stale znajdują się w stanie tonicznego obudzenia, wywołujące na drodze odruchowej napięcie muskulatury (mięśni poprzecznie prążkowanych). Jest to tzw. tonus błędnikowy Ewalda.
Jednak ten t. zw. tonus błędnikowy nie jest warunkiem nieodzownym dla utrzymania normalnych czynności mięśni. Widzieliśmy bowiem powyżej, że u głuchoniemych, u których brak zawrotu obrotowego i galwanicznego, funkcya mięśni jest normalną i to przy najrozmaitszych ruchach. Tak samo i u zwierząt po zniszczeniu labiryntu zaburzenia motoryczne po pewnym czasie się wyrównują. Widocznie więc nie tylko labirynt zawiera drogi nerwowe, które na drodze odruchowej utrzymują normalne napięcie męśniowe. Fakt, że usunięcie móżdżku wywołuje trwalsze zmiany w napięciu mięśni niż usunięcie błędnika, przemawia za istnieniem drugiego ośrodka. Ośrodek ten: którym jest móżdżek, otrzymuje bodźce tak drogą nerwów przedsionkowych, jak i drogą mięśni, stawów, ścięgien, skóry. [patrz też: stomatolog płock, stomatolog lublin, Stomatolog Kraków, stomatologia katowice ]
Móżdżek nie jest tylko ośrodkiem napięcia mięśniowego, lecz również ośrodkiem służącym do utrzymania równowagi ciała. W móżdżku znajduje się ośrodek innerwacyi kończyn, w chorobach móżdżku występują objawy podobne jak przy zmianach w labiryncie, jak zawrót głowy, zatoczenie się, bezład mięśni, nystagmus itd. Jednak móżdżek nie jest stanie w zupełności zastąpić nam błędnik. W powyżej podanych doświadczeniach wspomniano, że pewne funkcye z ubytkiem labiryntu wypadają raz na zawsze i tak n. p. u ptaków latanie staje się niemożliwe, ludzie po zniszczeniu  labiryntu traw w pewnych warunkach poczucie linii pionu.

Comments are closed.