Skiaskopia

Filed Under (Bez kategorii) by admin on 05-09-2016

0

Wziernikiem czynnym posługujemy się jeszcze w celu oznaczania refrakcyi metodą piaskopii. Metoda ta podana przez Cnigneta (1873) jest z najlepszych, jakie posiadamy. W pokoju zaciemnionym rzucamy, z odległości nieco większej niż jeden metr, na twarz osoby badanej odblask światła lampy wziernika o płaskiem zwierciadle. Poruszające przed własnem okiem lusterkiem skiaskopu przesuwamy kółko jasne po oku badanem z boku na bok, z góry na dół lub skośnie. Spoglądając przez otwór wziernika widzimy, jak źrenica oka tego w chwili, gdy znajdzie się w obrębie jasnego kółka staje się z czarnej żywo czerwoną, a następnie, gdy posuwając się za ruchem lusterka zejdzie z jej pola, gaśnie i staje się znowu. Musimy zauważyć, czy czarny półksiężycowaty cień, który gasi niejako źrenice świecącą czerwonem światłem, w tym samym kierunku, w jakim posuwa się odblask lusterka po twarzy, czy też w kierunku przeciwnym. Na tem zjawisku zgodnego lub przeciwnego ruchu cienia w obrębie źrenicy opiera zasada skiaskopii. Alekroć punkt dali wzrokowej (p. remotum) oka badanego leży poza przestrzenią dzielącą to oko od zwierciadła skiaskopu, ruch cienia jest zgodny. Wypadek taki zachodzi, jeśli istnieje słaba myopia albo emmetropia, kiedy p. remotum znajduje się w nieskończon0ści, albo wreszcie hypermetropia, kiedy to p. remotum znajduje się poza okiem badanem. Jeśli natomiast punkt dali wzrokowej znajdują się gdziekolwiek na linii oko badane z otworem skiaskopu, wtedy ruch cienia jest przeciwny. Wytłumaczyć sobie to możemy biorąc pod uwagę, że poza siatkówką badanego oka, zjawiska na dnie tego oka spostrzegane. Widząc zatem ruch cienia przeciwny wnioskujemy, że mamy przed sobą oko krótkowzroczne, którego MP przekracza 1,0 D. Gdybyśmy się umieścili z naszym skiaskopem w samym punkcie dali wzrokowej badanego oka, wtedy właściwego ruchu cienia nie zauważymy wcale. Przy poruszaniu lusterkiem źrenica nagle z czarnej robi się cała czerwona lub z czerwonej czarna (T. neutrale). Ponieważ odpowiednie szkła przed okiem badanem, możemy do woli umieszczać punkt sprzężony ze siatkówką w różnych odległościach od oka, a następnie kierują się wyżej opisanemi zjawiskami położenie tego punktu dokładnie oznaczyć, przeto posiadamy tem samem możność, odliczywszy się użytego szkła, wymierzyć skiaskopii z wielką gęstością refrakcyę statyczną, jaka panuje tym południku, wzdłuż którego przesuwamy odblask lusterka. Zbadawszy w analogiczny sposób zachowuje się cienia w innych południkach, możemy również oznaczyć rodzaj i stopień zachodzącej niezborności. Skiaskopia ma tę wyższość nad innemi przedmiotowemi metodami oznaczania refrakcyi, że uwalnia badąjącego od przebiegu tętnicami, a żyłami widać przy pomocy wziernika doskonale, tętnice są węższe, mają przebieg bardziej wyciągnięty i krew żywo czerwoną, żyły są grubsze, przebieg bardziej kręty, a krew o wiele ciemniejszą. Na ścianach grubszych gałęzi, zwłaszcza żylnych widać wyraźnie połysk, który się Ślizga wzdłuż naczyń w miarę, jak poruszając wziernikiem zmieniamy kierunek oświetlenia. Również powierzchnia siatkówki, zwłaszcza u osobników młodych, okazuje bardzo wyraźny połysk, który obejmuje poszczególne pola międzynaczyniowe, przechodząc przy poruszeniach oka z jednego takiego pola na inne. Wspomnieć jeszcze należy o tętnie, jakie spostrzegać się daje na naczyniach siatkówki. W warunkach prawidłowych widujemy tylko tętno żylne, w postaci rytmicznego zwężania się i rozszerzania Światła grubszych pni żylnych, zwykle w samym już obrębie tarczy. Pochodzi ono stąd, że w chwilach rozkurczu serca, gdy ciśnienie w żyłach spada, napięcie wśródgałkowe przez nacisk, wywarty z zewnątrz na ściany żył sprowadza roczne zmniejszanie się ich Światła. [podobne: dentysta Łódź, stomatolog Warszawa, gabinety stomatologiczne, stomatolog zielona góra ]

Comments are closed.