Strategia testowa i nie-lecznicza dla onchokomeraz w obszarach endemicznych Loa loa ad 5

W sumie 737 uczestników (4,5%) zostało wykluczonych z dystrybucji ivermectin: 340 (2,1%) zostało wykluczonych, ponieważ gęstość mikrofilarowa L. loa była powyżej progu ryzyka, 228 (1,4%) zostało wykluczonych z powodu złego stanu zdrowia (objawy lub objawy zgodne z ciężką ostrą lub przewlekłą współistniejącą chorobą) lub upojeniem, a 169 (1,0%) zostało wykluczonych, ponieważ były w ciąży lub karmiły piersią. Odsetek wykluczonych uczestników przypadających na wioskę wahał się od 0 do 15,1% (ryc. S6 w dodatku uzupełniającym). Wszyscy wykluczeni uczestnicy (z wyjątkiem kobiet w ciąży) otrzymali 400 mg albendazolu. Mediana zasięgu leczenia w sześciu obszarach zdrowia wyniosła 55% ogółu populacji (obszar międzykartylikowy wśród wsi, 42,9 do 64,1) i 64% populacji docelowej.
Częstość występowania onchocerciasis wynosiła 22,0% wśród osób otrzymujących iwermektynę, 25,4% wśród kobiet wykluczonych z powodu ciąży lub choroby oraz 33,5% wśród osób z gęstością mikrofilarową L. loa powyżej progu ryzyka. Tak więc uczestnicy potencjalnie zakażeni O. volvulus, którzy nie otrzymali leczenia wermektyną z powodu L. loa microfilaremia stanowili 0,7% badanej populacji.
Częstotliwość i rodzaje zdarzeń niepożądanych
Tabela 2. Tabela 2. Zdarzenia niepożądane rejestrowane podczas 6-dniowego okresu obserwacji po leczeniu. Wśród 15 552 uczestników, którzy otrzymali iwermektynę, 934 (6,0%) przedstawiono w celu oceny zdarzeń niepożądanych po leczeniu. Częstość zdarzeń niepożądanych zmniejszyła się nieznacznie z 6,6% (464 z 7065 uczestników) do 5,6% (470 z 8457 uczestników) (P <0,001) po obniżeniu progu ryzyka z 26 000 do 20 000 mil na mililitr krwi. Zarejestrowano łącznie 2818 zdarzeń niepożądanych; objawy dermatologiczne były najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi, a następnie objawami ogólnoustrojowymi i reumatologicznymi (Tabela 2). Łącznie 869 uczestników (93,0%) uzyskało wynik punktowy w skali Karnofsky w wysokości 90, a 65 (7,0%) uzyskało wynik 80 punktów. Wśród uczestników, którzy przedstawili zdarzenia niepożądane po leczeniu, ogólna ocena stopnia ciężkości zdarzenia wyniosła przydzielony do 88 (9,4%), stopień 2 został przydzielony do 843 (90,3%), a stopień 3 do 3 (0,3%). 3 uczestników z objawami niepożądanymi 3 stopnia było płci żeńskiej; miały 6, 63 i 70 lat; i były przykute do łóżka podczas pierwszej wizyty zespołu medycznego z powodu bólów głowy, mięśniowo-biodrowych i bólowych stawów oraz bólu brzucha, odpowiednio. Dwaj uczestnicy nie mieli laboratoryjnych dowodów na występowanie onchocer- staury lub loiasis, a miał pozytywny wynik testu IgG4 dla antygenu Ov16 i miał gęstość mikrofa- bilaryczną L. loa 21.560 mf na mililitr. Nie zgłoszono hospitalizacji (zdarzenia niepożądane 4. stopnia) ani zgonów (zdarzenia niepożądane stopnia 5.). Wszystkie działania niepożądane ustąpiły w ciągu tygodnia po rozpoczęciu leczenia bez dalszego leczenia lub z podstawową terapią wspomagającą (leki przeciwhistaminowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne lub acetaminofen).
Ryc. 2. Szanse Wskaźniki zdarzeń niepożądanych po leczeniu Iwermektyną według czynników indywidualnych. Zastosowano wieloczynnikową regresję logistyczną w celu zbadania związków między poszczególnymi czynnikami a występowaniem zdarzeń niepożądanych.
[patrz też: locacid opinie, hydroxyzinum dawkowanie, ile zarabia stomatolog ]