Wpływ Spaceflight na Astronaut Brain Structure jak wskazano na MRI

Istnieją ograniczone informacje dotyczące wpływu lotu kosmicznego na anatomiczną konfigurację mózgu i przestrzeni płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF). Metody
Zastosowaliśmy rezonans magnetyczny (MRI), aby porównać zdjęcia 18 mózgów astronautów przed i po długich misjach, w tym pobytów na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej oraz 16 mózgów astronautów przed i po krótkich misjach, z udziałem w Program promu kosmicznego. Obrazy były interpretowane przez czytelników, którzy nie byli świadomi czasu lotu. Wygenerowaliśmy również sparowane klipsy kinowe MRI z inspekcji wstępnej i postprodukcji, uzyskane z trójwymiarowego obrazowania wysokiej rozdzielczości 12 astronautów po długich lotach oraz od 6 astronautów po krótkich lotach w celu oceny stopnia zawężenia przestrzeni CSF i przemieszczenie struktur mózgu. Porównywaliśmy również wolumeny komorowe z woluminami komorowymi z woluminami komorowymi po zastosowaniu automatycznej analizy MRI z ważeniem T1. Główne wcześniej zaplanowane analizy skupiały się na zmianie objętości centralnego bruzdy, zmianie objętości przestrzeni CSF w wierzchołku i pionowym przemieszczeniu mózgu.
Wyniki
Zwężenie bruzdy centralnej wystąpiło u 17 z 18 astronautów po długich lotach (średni czas lotu, 164,8 dni) oraz u 3 z 16 astronautów po krótkich lotach (średni czas lotu, 13,6 dni) (P <0,001). Klipy filmowe z podgrupy astronautów wykazały przesunięcie mózgu w górę po wszystkich długotrwałych lotach (12 astronautów), ale nie po krótkich lotach (6 astronautów) i zawężeniu przestrzeni CSF w wierzchołku po wszystkich długotrwałych lotach ( 12 astronautów) i z 6 astronautów po krótkich lotach. Trzech astronautów w grupie długotrwałej miało obrzęk dysku wzrokowego, a wszystkie 3 miały zwężenie bruzdy centralnej. Klip filmowy był dostępny dla z tych 3 astronautów, a klip filmowy pokazał przesunięcie mózgu w górę.
Wnioski
Zwężenie bruzdy centralnej, przesunięcie w górę mózgu i zwężenie przestrzeni CSF w wierzchołku występowało często i głównie u astronautów po długich lotach. Dalsze badania, w tym powtórne obrazowanie po locie przeprowadzone po pewnym czasie na Ziemi, są wymagane w celu określenia czasu trwania i znaczenia klinicznego tych zmian. (Finansowane przez Narodową Agencję Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej).
[hasła pokrewne: cerazette ulotka, sorbinian potasu rakotwórczy, ile zarabia stomatolog ]