Znużenie

Filed Under (Bez kategorii) by admin on 09-09-2016

0

Zmysł powonienia nuży się, gdy jakieś cialo woniejące, zwłaszcza silniejsze, działa przez czas dłuższy na komórki węchowe. Znużenie takie występuje przy wchłanianiu jodyny po 4 minutach, kamfory po 5—7 min., siarczku amonu po  min. i t. d. Znużenie odnosi się tylko do woni danego ciała, podczas gdy inne wonie odczuwamy wtedy bez zmiany (również analogia do zmysłu wzroku). Po odpoczynku zdolność odczuwania danej woni wraca na powrót. Szczególnie łatwo o tem przekonać się można przez stosowanie mieszaniny. Jeżeli dla jednego ze składników mieszaniny wywołamy znużenie, to czujemy wyłącznie woń drugiego składnika, dopiero po skutecznym odpoczynku powstaje wrażenie mieszaniny. I tak n. p. znużywszy narząd powonienia dla  woni bromu, odczuwać będziemy, wąchając mieszaninę bromu i waniliny, wyłącznie zapach wanilii, dopiero po odpoczynku dawać będzie ta mieszanina wrażenie woni odmiennej. [patrz też: Implanty Stomatologiczne, stomatologia implanty, Gabinet Stomatologiczny, stomatologia Kraków ]
Podrażnienie zmysłu powonienia wywiera czasem znaczny wpływ na wyższe części układu nerwowego środkowego, powodując n. p. bóle głowy, uczucie przyjemności lub przykrości, nudności, wymioty i t. d, Wybitnym jest wpływ woni, którą wydają wydzieliny zwierząt, na osobniki drugiej płci, Zmysł powonienia stoi w związku z innymi zmysłami zwłaszcza ze zmysłem smaku i dotyku. O związku ze zmysłem smaku była już mowa, nerwy zaś dotykowe błony śluzowej nosa (nerw trójdzielny) ulegają zadrażnieniom nie przez czyste ciała woniejące, lecz przez inne (ostre) ciała, n. p. pary chloru, amoniaku, kwasu octowego i d., które nadto jednak posiadają po największej części i właściwą woń, to znaczy drażnią także zakończenia nerwu węchowego. Dlatego też przy badaniu, jaki udział bierze nery trójdzielny zmyśle powonienia, należy w ocenianiu wyników badania być ostrożnym. PO przecięciu nerwów węchowych nie można zatem posługiwać się celu kontrolowania, czy powonienie jest zachowane, takiemi ciałami, które mogłyby drażnić nerwy dotykowe jamy noga, lecz tylko ciałami czysto woniejące. Budowa i unerwienie aparatu smakowego. Zmysł smaku poucza nas o składzie substancyi, szczególnie składników pożywienia, wprowadzonych do jamy ustnej; współdziała z nim przytem zmysł powonienia. Zakończenia nerwowe, które służą do odbierania wrażeń smakowych, zajmują dość znaczną powierzchnię. Największa część tych zakończeń znajduje się w błonie śluzowej jamy ust, jednakże rozszerzają się one także i po za nią. Wrażliwość na podniety smakowe posiadają: koniec języka, jego brzegi i tylna cześć powierzchni górnej, nie posiada zaś zakończeń smakowych: przednia partya grzbietu języka i dolna jego powierzchnia, tj. okolica więzadelka. Wrażliwem jest dalej podniebienie miękkie z wyjątkiem języczka, niewrażliwem podniebienie twarde, błona śluzowa policzków, warg i dziąseł. Poza jamą ust znajdujemy zakończenia smakowe i wrażliwość smakową na grzbietnej (górnej) powierzchni podniebienia miękkiego i w gardle na indywidualnie różnej rozciągłości. Uderzającem jest istnienie tej wrażliwości także na nagłośni i krtani. Jako narząd obwodowy smakowy służą kubki smakowe, które znajdują się w wielkiej liczbie, szczególnie w brodawkach języka okolonych, a w mniejszej ilości w innych miejscach wyżej wymienionych.

Comments are closed.