Zwój Gassera

Filed Under (Bez kategorii) by admin on 09-09-2016

0

Doświadczenia na zwierzętach (Magendie) nie dały dotąd wyniku całkiem pewnego, jednakże przemawiają raczej za tern, że pewna część włókien węchowych dąży do mózgu drogą pnia nerwu trójdzielnego. Potwierdzają to i spostrzeżenia z nowszych czasów, tyczące się osób, u których po wycięciu w celach leczniczych zwoju Gassera, powonienie było po stronie operacyi upośledzone, acz nie zniesione myśl, że przy drażnieniu narządu powonienia mamy do czynienia z pewnego rodzaju działaniem na odległość, jak gdyby udzielonem drganiem cząstek eteru, że więc zetknięcie bezpośrednie drobin danej substancyi z błoną węchową nie jest wcale konieczne. Nie ma jednak żadnej faktycznej podstawy do takiego przypuszczenia, a już sama okoliczność, że substancye woniejące rozszerzają się z łatwością z prądem powietrza (z wiatrem), przemawia silnie za tem, że podnieta węchowa jest natury substancyjnej. Na podstawie dawnych doświadczeń Webera utrzymywało się przez długi czas zapatrywanie, że substancya woniejąca wywoluje tylko wtedy wrażenie, gdy zetknie się z błoną węchową w postaci gazu lub pary; ciecze zaś woniejące, wprowadzone do nosa, nie dają wcale wrażenia węchowego. Zapatrywanie to jednak zostało przez badania Aronsoh na obalone. Wiadomo także, że wiele ryb posiada silnie rozwinięty zmysł powonienia, a oczywistą jest rzeczą, że ciała węchowe, które działają na ich błonę węchową, mogą się z nią stykać tylko za pośrednictwem wody, w której są rozpuszczone. [patrz też: Implanty Stomatologiczne, stomatologia implanty, Gabinet Stomatologiczny, stomatologia Kraków ]
Położenie błony węchowej jest tego rodzaju, że prąd powietrza, który podczas wdechu płynie przez nos, zupełnie nie styka się z komórkami węchowemi. Strumień powietrza wdychanego przechodzi tylko przez d0111Q część jamy nosa i miesza się częścią przez wiry, przez dyfuzyę z powietrzem, zalegającem w górnej szczelinie nosowej. Ta część strumienia powietrza, która odgrywa najważniejszą rolę dla czucia węchowego, idzie przez przednią Część otworu nosowego. Jeżeli się wdycha powietrze zawierające substancyę woniejącą przez cienką rurkę włożoną do otworu nosowego,   to woń czuje się tylko wtedy, gdy rurka znajduje się przedniej części nozdrza.
Przy rozmyślnem „wąchaniu” kierujemy prąd powietrza ku szczelinie węchowej w ten sposób, że skrzydła nosowe oddalają się od siebie a nozdrza rozszerzają się głównie od przodu; wejście do jamy nosa tworzy wtedy wąska szczelina ku górze zwrócona.
Wrażenie węchowe trwa tylko tak długo, dopóki prąd powietrza przesuwa się przez jamę zatem tylko podczas  wdechu. Po ustaniu wdechu przestajemy czuć woń, a najczęściej nie czujemy jej także podczas wydechu. Pochodzi to prawdopodobnie stąd, że cząstki woniejące ulegają szybko wessaniu (Fick).

Comments are closed.